Wanneer mag je je Joods noemen?
Het Hooggerechtshof heeft als taak gekregen “om te bepalen wie voor Jood mag doorgaan”, aldus The Guardian in een hoofdartikel. Aanleiding: gesteggel over het toelatingsbeleid van de Jews’ Free School (JFS) in Kenton, Londen. De school heeft geweigerd een kind toe te laten omdat zijn moeder, die zich weliswaar tot het Jodendom heeft bekeerd, geen Joodse voorouders heeft. Aangezien de Britse gelijkheidsbeginselen Joden niet alleen als een religieuze minderheid beschouwen, maar ook als een etnische, was de Britse justitie in een eerdere uitspraak van mening dat het criterium van Joods-zijn door een Joodse moeder gelijkstond met onacceptabele rassendiscriminatie. Het Hogerrechtshof zal ook moeten uitmaken of het wel juist is dat “wetgeving die bedoeld is om minderheden te beschermen” gebruikt wordt om Joodse tradities te veroordelen. The Guardian vraagt zich af of het niet “beter zou zijn om het toelatingsbeleid op scholen geheel los te maken van geloofskwesties, en de wet te bevrijden van religie”.
Door de crisis en de hoge werkloosheid zien jonge Litouwers zich genoodzaakt hetzelfde te doen als hun grootouders vroeger: ze emigreren. Met tienduizenden tegelijk verlaten ze hun land, op zoek naar een beter leven. Vooral de Britse eilanden en Scandinavië zijn in trek, schrijft weekblad Veidas. 
Het overleg van de eurogroep heeft er niet toe geleid Athene uit de gevarenzone van een eventueel faillissement te halen. Deels is Athene hier zelf verantwoordelijk voor, maar ook de EU heeft er aan bijgedragen dat het Griekse probleem is uitgemond in een explosieve chaos. 
Twee kampen, twee stellingen, twee visies: achttien jaar na de massamoord op achthonderdduizend Tutsi’s in Rwanda is de rol van Frankrijk nog steeds voer voor felle discussies die steeds opnieuw worden opgerakeld zodra nieuwe gerechtelijke onderzoeken worden gepubliceerd.