De toename van honger in de wereld heeft 80% van het budget van het Wereld Voedselprogramma voor zijn rekening genomen. 1% van het geld dat de afgelopen maanden in de banken is gestoken, zou genoeg zijn om hun failliet te voorkomen en ze er financieel weer bovenop te helpen. Recentelijk heeft de premier van Portugal José Socrates voorgesteld om een nieuwe belasting in te voeren voor banken. Zou de financiële top niet moeten bijdragen om een probleem op te lossen wat ze zelf heeft gecreëerd ? Sommigen denken van wel. De beperkingen van het model dat de afgelopen 20 jaar dienst deed zijn duidelijk : de mathematische modellen hebben de crisis van de financiële markten niet voorzien. De instrumenten waarmee we de economische werkelijkheid meten kunnen ook vertekeningen vormen. President Nicolas Sarkozy heeft overigens aan Nobelprijswinnaar voor de economie Joseph Stiglitz gevraagd om een index te ontwikkelen als vervanging voor het BBP, dat geen rekening houdt met de sociale werkelijkheid. Het is deze zelfde werkelijkheid die in economisch magere tijden de oorzaak is van menselijke drama’s : 23 zelfmoorden bij France Telecom in één jaar. Het is duidelijk dat dit vragen oproept over het management van dit bedrijf en het beleid dat de afdeling personeelszaken erop na houdt. Maar de top van het bedrijfsleven krijgt al bijna een zenuwinzinking wanneer er over lagere bonussen voor hun kader wordt gesproken. Nestlé bijvoorbeeld heeft gedreigd haar hoofdkantoor buiten Zwitserland te verplaatsen, als de regering in Bern niet terugkomt op het plan om de inkomens voor bestuursleden te verlagen. Met 10% werkloosheid in de Unie zal de druk om arbeidswetten en rechten voor werknemers te herzien toenemen. Als Barack Obama probeert om in de VS een ziektenkostenstelsel op te zetten dat op Europese leest is geschoeid, zou het voor Europa dan geen tijd zijn om de new deal opnieuw uit te vinden ? R.C.