Kun je wel spreken van het hervatten van de EU-activiteiten, als Europa deze zomer niet echt een zomerreces heeft gekend? We hebben ons niet verveeld met het redden van Griekenland, de regeringsonderhandelingen in Nederland en België, het debat over de energieheffing in Duitsland, de branden in Rusland, de overstromingen in Midden-Europa en Pakistan (waar de EU weer eens als laatste tot actie overging), en, natuurlijk, de kwestie van de "vrijwillige repatriëring" van de Roemeense en Bulgaarse Roma uit Frankrijk. Behalve misschien de voorzitter van de Raad, Herman van Rompuy, die we al zeker een maand niet hebben gehoord, zoals La Stampa opmerkt.
En we gaan waarschijnlijk in hetzelfde tempo door: na de top van de grote vier lidstaten over immigratie, bijeengeroepen door Frankrijk op 6 september – die door de Belgische voorzitter dreigt te worden geboycot, in de vrees dat die top alleen maar dient om het Parijse beleid inzake de Roma te rechtvaardigen – is het de beurt aan de ministers van Buitenlandse Zaken. Zij zullen onder meer samen komen om over Kosovo te spreken (Berlijn heeft Servië er onlangs op gewezen dat de deur van de EU opengaat als het land de aanspraak op Kosovo opgeeft) en de (niet geweldige) staat waarin de justitie in Bulgarije en Roemenië verkeert, die willen toetreden tot de Schengenzone. Daarna volgen, in willekeurige volgorde, het referendum over de presidentsverkiezingen in Moldavië (voorwaarde voor de voortgang van de toetredingsonderhandelingen), dat in Turkije over de hervorming van de Grondwet (idem) en de parlementsverkiezingen in Zweden.
Nog heel wat te doen dus voor de Belgische voorzitter, die tot nu toe toch op z'n zachtst gezegd discreet kan worden genoemd en wiens proeftermijn ten einde loopt.
Iulia Badea Guéritée
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.