Tsjechië het lidmaatschap van de Unie ontzeggen? Het land in de marge laten opereren? Nu Václav Klaus weigert het Verdrag van Lissabon te ratificeren, regent het in Brussel sanctievoorstellen tegen Praag. Maar is het wel een goed idee om de Tsjechen te laten opdraaien voor wat hun president doet?
De bevoegdheden van het staatshoofd zijn beperkt en hij zou eigenlijk louter een vertegenwoordigende rol moeten vervullen. Maar door een gevoel van intellectuele superioriteit haalt Václav Klaus zijn functie en zijn meningen echter voortdurend door elkaar. Zodra zich de gelegenheid voordoet, zal hij die dan ook steeds etaleren. Hij wil zijn hoofd boven het politieke maaiveld uitsteken en houdt er ideeën op na die indruisen tegen de algemeen heersende opinie. Zo wordt de opwarming van de aarde in wetenschappelijke en politieke kringen beschouwd als een feit, maar publiceert Klaus boeken waarin hij stelt dat de aarde juist aan het afkoelen is.
Hetzelfde gebeurt met het Verdrag van Lissabon. De Tsjechen willen weliswaar dat hun president tot ratificatie overgaat, maar hij verzet zich ertegen. Hij keert Europa zelfs de rug toe en vliegt naar Moskou, om de deuren van de Tsjechische nucleaire sector open te stellen voor Russische bedrijven. Klaus is niet geliefd in Europa en dus stelt hij zich op als dwarsligger. Hij toont zijn spierballen en geniet van het gevoel van macht dat dat hem even oplevert. Deze tactiek sorteert effect, want uit een recente enquête van het dagblad Lidové Noviny komt naar voren dat hij in Tsjechië nog steeds populair is.
Aan de vooravond van zijn herverkiezing in 2008 (door parlementariërs en niet door algemene verkiezingen) stelde het weekblad Respekt Klaus voor zich te laten behandelen voor zijn narcistische dwaling, waardoor hij niet bij machte is zich te houden aan de rol die hem volgens de grondwet toekomt. Tsjechië, dat in Europa toch al wordt beschouwd als een meer dan "exotisch" land, is de grote verliezer van deze situatie. Het narcisme van de president wordt door de druk vanuit Brussel alleen maar aangewakkerd. Hierdoor raakt het land nog meer geïsoleerd en verzandt het debat over Europa in persoonlijke twisten. M.B.
De leider van het linkse verbond Syriza is de nieuwe hoop van de Griekse politiek. Met zijn koers die zich houdt tussen pragmatisme en klassenstrijd-retoriek maakt hij Berlijn onzeker, en bepaald niet alleen de voorstanders van het bezuinigingsbeleid van Angela Merkel. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Azerbeidzjan organiseert dit jaar het populaire liedjesfestijn Eurovisiesongfestival. Omdat het land niet bepaald een modeldemocratie is, klinkt er kritiek vanuit Europa. Net als vele anderen hekelt een Estse journalist de slappe houding jegens het regime in Bakoe.