Een artikel in de Griekse krant I Kathimerini over kinderen die uit wanhoop door hun ouders in de steek worden gelaten, heeft veel stof doen opwaaien. Een stel dat in The Guardian geïnterviewd was, zou echter niet uit wanhoop maar uit financiële overwegingen hun kind hebben willen afstaan, waardoor het fenomeen in twijfel wordt getrokken. Ten onrechte, beweert de Griekse journaliste.
Het Franse weekblad Courrier International publiceerde vorige week een artikel uit een Griekse krant over een Grieks meisje, Anna genaamd, die door haar moeder in de steek was gelaten omdat zij financieel niet meer voor haar kon zorgen. Het oorspronkelijke artikel was eind december verschenen in I Kathimerini en had in Griekenland en daarbuiten een golf van verontwaardiging teweeg gebracht. In het artikel stond dat door de crisis steeds meer wanhopige en arme ouders “in een economische impasse terecht waren gekomen” en geen andere keus hadden dan de zorg van hun kinderen over te laten aan de maatschappelijke opvang of aan humanitaire instellingen. Zo zouden ongeveer 500 gezinnen onlangs SOS Kinderdorpen hebben verzocht om voor hun kinderen te zorgen, schreef Marilis Margomenou, de auteur van het artikel.
Ook het Britse dagblad The Guardian heeft verslag gedaan van het fenomeen in een reportage vanuit Patras, met als voorbeeld een gezin dat genoodzaakt was een gedeelte van zijn kroost achter te laten. De Franse krant Libération pikte “deze geruchten over afgestane kinderen in Griekenland” eveneens op. Maar volgens Libération heeft de sociale dienst van de gemeente van Patras “aangegeven dat de beweegredenen van het stel [waarover The Guardian berichtte] niet geheel belangenloos waren en dat men bezig was het probleem op te lossen”.
“Volgens de voorzitter van de Griekse non-profitorganisatie Glimlach van een kind, zijn de gevallen waarin kinderen in de steek worden gelaten “zeldzaam en uitvergroot”, zo valt te lezen in Libération. De krant voegt eraan toe: “We zien dezelfde verontwaardiging bij Marina Katsimbali, directrice van het christelijke centrum Ark van de wereld, die zich over straatkinderen ontfermt: ze zegt dat ze te maken heeft met een onophoudelijke stroom aan telefoontjes, en zou graag willen dat er een eind aan komt, vooral omdat de journaliste die het artikel geschreven heeft, op het punt staat haar artikel te wijzigen”.
“Maar toch wordt unaniem vastgesteld dat er sprake is van een reële verslechtering van de situatie sinds het begin van de crisis”, schrijft het Franse dagblad. Het blad geeft ook het woord aan Stérios Sifnios van SOS Kinderdorpen, die de bron was van het verhaal van Anna: "Stérios Sifnios […] onderstreept dat er een grote toename is in het aantal aanvragen van gezinnen die “de eindjes niet meer aan elkaar kunnen knopen, terwijl het vroeger vooral om maatschappelijke probleemgevallen ging”.
Niet helemaal verwonderlijk, als je bedenkt dat veel Grieken met draconische loonverlagingen te maken hebben. In bepaalde overheidssectoren werd met eind 2011 met terugwerkende kracht 40% gekort op hun salaris, zoals onder meer te lezen was in een artikel in de Süddeutsche Zeitung.
Alexia Kefalas, een Griekse journaliste die voor Presseurop en Courrier International de Griekse pers volgt, heeft Marilis Margomenou, de auteur van de reportage in I Kathimerini, gezegd dat ze geenszins van plan is om haar artikel te wijzigen. Ze is naar eigen zeggen geïrriteerd dat men het fenomeen in twijfel trekt en is ervan overtuigd dat het grotere proporties aanneemt in Griekenland.
