Yves Desmet, politiek commentator van Vlaams dagblad De Morgen, begrijpt de ophef niet over de woordenwisseling tussen Wilders en Rutte tijdens de Algemene Beschouwingen. Zo grof was het toch niet?

Desmet loopt zich “al een week af te vragen waar al die heisa over gaat”, naar aanleiding van de aanvaring tussen Rutte en Wilders (Wilders: “doe eens normaal man”, Rutte: “doe zelf normaal”), en dat terwijl de reacties op bijvoorbeeld de term “kopvoddentaks” naar verhouding lauw waren, constateert hij in De Morgen. In vergelijking met parlementen in andere landen stelt deze woordenwisseling ook weinig voor, aldus Desmet. Neem bijvoorbeeld “onze Belgische parlementen. De oproep daar om even 'normaal' te doen, zou er zelfs niemand doen opkijken. Dat gebeurt alleen wanneer het er iets grover aan toegaat. En dat is haast elke week”.

In principe bevat het zinnetje “doe eens normaal, man” inderdaad geen scheldwoorden en is het niet beledigend.  Waarom stuit het velen dan tegen de borst? Misschien omdat  “Doe eens normaal, man”  een manier is om zonder enig inhoudelijk argument de voorafgaande woorden van de gesprekspartner als complete nonsens te verklaren, terwijl in een parlementair debat men juist geacht wordt om inhoudelijk de degens te kruizen. Als antwoord hierop kan men zwijgen, het gesprek inhoudelijk terug op de rails proberen te krijgen of, zoals Rutte deed, uit hetzelfde taalregister putten (“doe zelf normaal”), waardoor hij zijn betoog helaas eventjes op Wilders niveau verlaagde. Misschien is dat ook een reden waarom er zoveel ophef over was ontstaan: Rutte ging erin mee.