Het europact waarover de lidstaten gisteren en vandaag in Brussel hebben vergaderd voorziet een grondige renovatie van het 'Europese economische huis'. Om de elementen te kunnen trotseren, mikken de hoofdarchitecten, Frankrijk en Duitsland, op functionaliteit en veiligheid, wat helaas ten koste gaat van de creativiteit.

Europa bouwt een nieuwe economische orde. Dat gebouw moet op dezelfde fundamenten als het oude worden gezet, maar dit keer worden er betere materialen gebruikt. Alle ruimtes van het pand zullen op elkaar lijken. Het mediterrane blauw en het groen van de eilanden wordt uit de kamers verbannen en alle appartementen zullen in dezelfde kleur worden geverfd.

Het gebouw wordt ook veiliger. Bewakers zullen erop toezien dat niemand lawaai maakt. Ze zullen de bewoners bezoeken en controleren of die niet teveel dure producten gebruiken of op krediet kopen. Hoeveel tijd werken ze, houden ze 's middags misschien siësta? Rekeningen zullen worden gecontroleerd zodat niemand teveel kan uitgeven.

Het vooruitzicht om in dit gemeenschappelijke huis te wonen, lijkt niet erg aantrekkelijk. En toch is het een chique appartementsgebouw met een goede naam waar nieuwe kandidaten zich voor de deur verdringen; de afwerking die voor iedereen hetzelfde is en de stilte 's nachts schrikt ze niet af. Want in dit nieuwe gebouw bestaat er geen risico op rampen of instorting meer. Er zullen misschien regelmatig reparaties of renovaties moeten worden uitgevoerd. Maar men loopt tenminste niet langer meer het risico op straat te worden gezet. De vergaderingen van de Vereniging van Eigenaren, waar iedereen stemrecht heeft, worden vast reuzegezellig.

Degenen die niet overtuigd zijn en die op hun eigen manier willen leven, moeten maar in hun kleine hutjes blijven zitten, aan de rand van de wijk. De huur is er lager en je hebt meer privacy. Ze moeten er dan wel zeker van zijn dat ze onverwacht onderhoud en dure reparaties kunnen betalen. Want op de hulp van de bewoners uit het nieuwe gebouw hoeven ze niet te rekenen.