Sinds begin deze week wordt het gerucht steeds sterker: Spanje zou binnenkort de hulp van zijn partners inroepen in de strijd tegen schulden en speculatie. De regering doet er alles aan de gemoederen te bedaren, maar de druk blijft hoog.

Terwijl het land in december 2009 al aan de rand van de afgrond stond, bereikte de risicopremie om in Griekenland te investeren – de 'spread' tussen de Griekse en Duitse obligaties – 226 basispunten. Het wantrouwen op de markten over de Griekse economie nam toe, waardoor het land zijn solvabiliteit steeds verder zag afnemen.

Na in de afgelopen dagen alle records te hebben gebroken is voor de Spaanse economie zes maanden later een vergelijkbare risicopremie nodig [233 punten op 17 juni]. De maatregelen van de Spaanse overheid worden als onvoldoende beschouwd om zowel de levensvatbaarheid van de overheidsfinanciën te kunnen redden als een krachtig middel om de crisis te overwinnen te kunnen zijn. En vanwege dat feit wedden degenen die door de vicevoorzitter van de Spaanse regering María Teresa de la Vega gisteren "de speculanten" werden genoemd, op een Griekse ontknoping, waarbij Zapatero om redding vraagt en een beroep zal moeten doen op het Europese stabiliteitsfonds dat door de leiders van de Eurozone samen met het Internationaal Monetair Fonds (IMF) werd opgericht om de terugbetaling van hun schuld te garanderen.

Minister van Economie: Spanje heeft "zijn huiswerk gedaan"

De vicevoorzitter en minister van Economie Elena Salgado ontkenden dat gisteren door iedereen ervan te verzekeren dat Spanje "zijn huiswerk heeft gedaan". Zo noemt de regeringsleider het maatregelenpakket waarvan hij vandaag terugkeert van de Europese top: een versnelde afname van het overheidstekort door te korten op ambtenarensalarissen en pensioenen te bevriezen, een werkgelegenheidshervorming die, hoewel de het bedrijfsleven en de markt het maar magertjes vinden, een enorme ideologische teleurstelling vormt voor [de socialist] Zapatero, en een verharding van het pensioenstelsel.

Om deze inspanningen nog te versterken, heeft de president van de Spaanse nationale bank, Miguel Angel Fernández Ordoñez gisteren, net op tijd voor de Top, het signaal gegeven dat nog ontbrak: de Spaanse nationale bank is van mening dat de hervorming van het financiële stelsel "praktisch in kaart is gebracht". Zoveel "huiswerk" dat nog maar zes weken geleden onvoorstelbaar zou hebben geleken, en toch houden de markten hun twijfels over de initiatieven van de Spaanse regeringsleider, zoals zijn besluit om de werkgelegenheidshervorming aan te pakken met een wetsvoorstel [dat door de ministerraad op16 juni werd goedgekeurd].

Europese Commissie kan niet anders dan de druk vasthouden

En ook de autoriteiten uit de eurozone wantrouwen de plannen. De Europese Commissie zelf (die niets liever zou willen dan Madrid alle lof toezwaaien zodat de markten hun druk op Spanje en daarmee op de Euro zouden verminderen) ziet zich gedwongen de druk op Zapatero vast te houden door aanvullende aanpassingsmaatregelen te eisen.

Inmiddels vragen een aantal bankiers zich af of er niet beter vrijwillig een beroep op het reddingsfonds kan worden gedaan, hoe hard de wijzigingen die als tegenprestatie gevraagd worden, ook zijn, zodat de markten zich weer openstellen. De directeur van het IMF, Dominique Strauss-Kahn, komt morgen aan in Madrid voor "een werkbezoek" om zich op de hoogte te stellen van de regeringsmaatregelen. Spanje is zeker geen Griekenland, maar het toezicht wordt scherper.