De Griekse regering is erin geslaagd 85 à 95% van de particuliere schuldeisers over te halen een deel van de schuld kwijt te schelden en heeft daarmee eindelijk bereikt wat van haar wordt verwacht. Nu moet ze nog zorgen dat de offers die van de bevolking worden gevraagd ook werkelijk zin hebben.

De private schuldeisers van Griekenland hebben hun obligaties ingeruild [de banken hebben ermee ingestemd de oude schulden in te ruilen voor nieuw schuldpapier dat slechts de helft waard is]. Dat is een prachtig succes. De grootste afwaardering ooit is dus tot een goed einde gebracht, en daarmee hebben degenen die deze doelstelling als zeer moeilijk of zelfs onmogelijk achtten ongelijk gekregen. Nu rest nog slechts één stap in de uitvoering van het akkoord dat op 26 oktober jl. werd gesloten, om er zeker van te zijn dat aan alle voorwaarden om uit de crisis te komen is voldaan. Dit resultaat heeft grote betekenis. Het bevestigt echter vooral dat ons land iets van de verloren geloofwaardigheid begint terug te winnen. Nu moeten we verdergaan op de ingeslagen weg en bewijzen dat we vastbesloten zijn de kans die ons hiermee wordt geboden niet te laten lopen.  

Kans op succes is aanzienlijk toegenomen

Als we alle positieve en negatieve ervaringen van de afgelopen twee jaar tegen elkaar afwegen, kunnen we stellen dat de kans op succes aanzienlijk is toegenomen. Nu moet tot elke prijs worden voorkomen dat we onze verplichtingen blijven uitstellen en vertragen, zoals we tot nu toe hebben gedaan, en zorgen dat Lucas Papademos het land kan blijven regeren. Welke samenstelling de volgende regering ook zal hebben [de verkiezingen kunnen worden gehouden in april], ze zal een voorbeeld moeten nemen aan wat er de afgelopen drie maanden is gebeurd.

Het is misschien wel voor het eerst dat de Griekse regering erin is geslaagd de haar toevertrouwde taak naar behoren uit te voeren. En dat was verre van eenvoudig. Volgende regeringen zullen moeten bewijzen dat het Griekse volk zich niet voor niets al twee jaar lang opofferingen getroost en dat ook in de toekomst nog zal moeten doen, en dat de hulp die ons wordt geboden en het vertrouwen dat onze partners en onze schuldeisers in ons stellen volkomen gerechtvaardigd zijn.