Debat
-
Crisis eurozone: Schuldencrisis is godsdienstoorlog anno nu
7 september 2012533 274 Corriere della Sera Milaan -
Europese Unie: Dit is niet het moment voor ‘meer Europa’
6 september 2012107 34 Süddeutsche Zeitung München -
Interview (2/2): André Glucksmann: “Europa lijdt onder het falen van de intellectuelen”
4 september 2012172 13 Der Spiegel Hamburg -
Interview (1/2): André Glucksmann: “Modern Europa gekenmerkt door crisis”
3 september 2012136 9 Der Spiegel Hamburg -
Debat: Europeanen zijn te verschillend om met elkaar op te kunnen schieten
22 augustus 2012391 90 Dagens Nyheter Stockholm -
Debat: Een federaal Europa van ministaatjes
8 augustus 2012371 99 euobserver.com Brussel -
Debat: Europa is net als Japan in 1860
6 augustus 2012289 37 Svenska Dagbladet Stockholm -
Debat: De euro van het onbehagen
2 augustus 2012155 48 Público Lissabon -
Jongeren: Laat de Europese lente beginnen!
1 augustus 2012493 19 Polityka Warschau -
Eurozone crisis: Wat gezegd moet worden
26 Juli 2012224 47 Süddeutsche Zeitung München -
Debat: De EU, een socialistische mummie
18 Juli 2012188 54 Rzeczpospolita Warschau -
Geopolitiek: Soevereiniteit is illusie, ook buiten de EU
13 Juli 2012391 60 The Times Londen -
Debat: Leven naar het Noorse model
13 Juli 2012190 74 The Daily Telegraph Londen -
Debat: Nationale gevoelens zijn essentieel
10 Juli 2012208 88 NRC Handelsblad Amsterdam -
Debat: Europese eenwording leidt tot oorlog
9 Juli 20121146 120 NRC Handelsblad Amsterdam -
Debat: We knoeien met het DNA van Europa
6 Juli 201296 29 Gazeta Wyborcza Warschau -
Debat: Vijf gebaren om Europa te veranderen
4 Juli 2012277 122 Internazionale Rome -
Eurocrisis: Methode Merkel heeft haar beste tijd gehad
3 Juli 2012156 38 Frankfurter Allgemeine Zeitung Frankfurt -
Griekenland: Terugkeer naar de ‘Dark Ages’
19 Juni 2012459 15 The Daily Telegraph Londen -
Griekenland: “Leven in het licht van een dode ster”
17 Juni 2012385 50 Le Monde Parijs -
Debat: Wat is de toekomst van Europa?
15 Juni 201228 5PresseuropHandelsblatt -
Debat: Eurofiel of eurosceptisch? Eén pot nat
12 Juni 2012178 29 Spiked Londen -
Schuldencrisis: Europa als voortuin van pensioentrekkers
4 Juni 2012262 11 Frankfurter Allgemeine Zeitung Frankfurt -
Verkiezingen Griekenland: Ter wille van Europa, bevrijd ons van onze redders
1 Juni 2012963 56 London Review of Books Londen -
Humor: Zelfs de goden begrijpen de crisis niet
25 Mei 2012326 65 The Times Londen -
Eurozone: Kiezen of delen
25 Mei 201299 29PresseuropThe Economist -
Eurozonecrisis: Geef de Duitsers niet de schuld
22 Mei 2012145 237 The Independent Londen -
Debat: De succesformule van Europees rechts
21 Mei 2012156 8 Aftonbladet Stockholm -
Crisis eurozone: Laten we wat Amerikaanser zijn!
18 Mei 201294 25 Hospodářské noviny Praag -
Eurocrisis: Luister naar de schreeuw uit Athene
17 Mei 20121040 176 La Repubblica Rome -
Debat: De grote Europese coalitie
16 Mei 2012159 15 Süddeutsche Zeitung München -
Debat: Een betere EU begint bij vrijwilligerswerk
10 Mei 201257 12PresseuropAftonbladet -
Eurocrisis: Het volk moet niet te lastig worden
24 april 20121378 98 Frankfurter Rundschau Frankfurt -
Eurozone crisis: Geef niet toe aan ‘Schadenfreude’
13 april 2012303 165 El País Madrid -
Economie: Griekenland is ons voorland
28 maart 2012129 101 Hospodářské noviny Praag -
Nederland: Wat is er met dat tolerante land gebeurd?
26 maart 2012259 28 NRC Handelsblad Amsterdam -
Debat: Hardwerkende Duitsers? Een achterhaald cliché
21 maart 2012353 50 The Guardian Londen -
Debat: Het einde van de ideologieën
15 maart 2012456 13 Polityka Warschau -
Begrotingspact: Een overwinning voor Margaret Thatcher
12 maart 2012285 25 Aftonbladet Stockholm -
Economie: Is keynesianisme ‘thoughtcrime’ geworden?
7 maart 2012557 48 The Irish Times Dublin -
Debat: Politici voor het gerecht wegens crisis, juist of niet?
6 maart 2012455 20 El País Madrid -
EU-top: Wel degelijk alternatieven voor begrotingsverdrag
2 maart 2012157 42 The Independent Londen -
Fictie: Reisgids om door de eurocrisis te liften
2 maart 2012344 10 Cicero Berlijn -
Crisis eurozone: Solidariteit is een rekbaar begrip
24 februari 2012323 86 Financial Times Londen -
Crisis eurozone: Hoe Brussel Griekenland naar afgrond helpt
17 februari 2012662 102 The Daily Telegraph Londen -
Debat: De naties zullen Europa redden
16 februari 2012171 30 Gazeta Wyborcza Warschau -
Debat: Luie Grieken? Een cliché!
13 februari 2012873 28 CriticAtac Boekarest -
Eurozone: Hoe Duitsers moeten omgaan met nazi-vergelijkingen
3 februari 2012436 304 Die Zeit Hamburg -
Schuldencrisis: Kapitalisme heeft geen democratie nodig
27 januari 20121627 24 Süddeutsche Zeitung München -
Europese Unie: Argument ‘nooit meer oorlog’ is achterhaald
19 januari 2012187 67 De Morgen Brussel
De zogenaamde tegenstelling tussen de “ijverige” noordelijke landen en het “verkwistende” zuiden, lijkt verdacht veel op de historische breuk tussen het protestantisme en het katholicisme, schrijft een Italiaanse columnist en vaticaanexpert. 
Een gezamenlijke schuldenberg? Een bankenunie? Een politieke unie? Vele mogelijkheden worden er aangekaart om de politieke crisis het hoofd te bieden en een einde te maken aan de economische crisis die heel Europa in zijn greep houdt. Maar het lijkt erop dat de Europeanen nog niet klaar zijn voor verdere integratie. 
Europa heeft te kampen met een vertrouwenscrisis en moet zijn democratische basis ter discussie stellen. Franse intellectuelen menen dat de solidariteit binnen de EU versterkt moet worden en dat er een meer offensieve gemeenschap moet worden gecreëerd die zich kan weren tegen problemen van buitenaf. 
Een slechte financiële situatie, gedestabiliseerde samenlevingen, een verzwakt gemeenschappelijk project; de EU heeft met nogal wat tegenslagen te maken. Nu iedereen weer terug is van vakantie, staan de leiders en de Europese burgers een aantal belangrijke momenten te wachten. Der Spiegel hield een vraaggesprek met een Franse intellectueel over wat de kansen zijn dat de EU een nieuw elan vindt. 
Het zijn niet zozeer de verschillende snelheden op economisch gebied, maar de grote culturele verschillen tussen Europeanen onderling die de vorming van een hechte gemeenschap belemmeren. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat het Europese project in zwaar weer verkeerd. 
In de jaren negen opperde bierbrouwer Heineken het idee van een Verenigd Europa met 75 staten. Twintig jaar later lijkt zijn voorstel relevanter dan ooit, want op militair, diplomatiek en economisch gebied zijn de “Europese landen te klein voor internationale zaken en te groot voor het leven van alledag”, schrijft een Nederlandse journalist in een essay. 
De EU is een samenraapsel van lokale potentaten op wie zij onvoldoende grip heeft, en wordt niet erg serieus genomen door de rest van de wereld. Daarmee lijkt de EU op het Japan van vóór de modernisering uit 1860, betoogt een Zweedse journalist. Maar als de EU zich tot een echte politieke macht zou vormen, kon dat wel eens contraproductief werken. 
Het politieke Europa, dat ooit is opgezet om een einde te maken aan vijf eeuwen conflicten op het oude continent, gaat een onzekere toekomst tegemoet. Dat komt omdat de Europeanen niet langer dezelfde visie delen en omdat de Verenigde Staten het bestaan van de euro niet accepteren, beweert de Portugese schrijver Eduardo Lourenço. 
Tegenwoordig is één op de vijf Europese jongeren werkloos en in sommige landen is dat zelfs één op de twee. Hun Arabische leeftijdgenoten hadden aan minder genoeg om in opstand te komen tegen hun regeringen, schrijft een Poolse columnist. Wat zal er gebeuren als ons sociale model echt geen hoop meer biedt? 
Nu we midden in een eurocrisis zitten, kunnen we van geluk spreken dat we politici hebben die ons duidelijk vertellen hoe het er voor staat, schrijft de Süddeutsche Zeitung ironisch. De krant geeft een opsomming van uitspraken. 
Europa kent te veel regels en wordt bestuurd door een genotzuchtige bureaucratisch apparaat dat niets wil weten van overheidsbemoeienis. Als het niet snel zijn ondernemersgeest terugvindt, zal het verworden tot een museum. Dat schrijft de vroegere Poolse onderhandelaar met de Europese Unie. 
Britse eurosceptici fulmineren tegen de soevereiniteitsafdracht aan Brussel, maar waarom klagen ze er nooit over dat er vanaf 1945 ook macht is afgestaan aan instellingen als de VN, de NAVO en het IMF, vraagt Bill Emmot zich af. 
Noorwegen is geen lid van de EU, maar wel van de Europese Economische Ruimte (EER). Daarmee is het een voorbeeld waar Britse eurosceptici van dromen. Maar zou die situatie wel hetzelfde uitpakken voor landen die het Europese schip willen verlaten? 
De EU is een soort rijk dat tot conflicten leidt, aldus Thierry Baudet. Wat inderdaad gevaarlijk is, is dat naties worden uitvlakt. Uit naties ontspruiten namelijk essentiële gevoelens als saamhorigheid en loyaliteit, stelt Roger Scruton. 
Men hoort vaak dat de EU vrede heeft gebracht in Europa, een standpunt dat niet wordt gedeeld door historicus Thierry Baudet. Hij stelt juist dat wanneer natiestaten ertoe gebracht worden hun soevereiniteit op te geven, dit onvermijdelijk tot conflicten leidt. Hij pleit er daarom voor de euro te ontbinden en de nationale grenzen te herstellen. 
Of het nu neerkomt op economische solidariteit of politieke eenheid, “Méér Europa” lijkt de uitweg uit de huidige crisis te zijn, aldus een Poolse columnist. Maar hoe kunnen we dit bereiken zonder de kloof te vergroten tussen wat de Europese Unie nodig heeft en wat Europese samenlevingen bereid zijn te accepteren? 
Een politieke unie, als voorwaarde voor het voortbestaan van de monetaire unie, kan alleen worden gevormd als de EU wordt getransformeerd in een democratische ruimte waarin Europese burgers beter worden betrokken. Eric Jozsef, verslaggever bij Internazionale, geeft wat ideeën om dat te bereiken. 
“Laat mij m'n gang maar gaan en vertrouw me!” Deze typische methode van de Duitse bondskanselier stuit in de Europese crisis nu op haar grenzen. Als ze een draagvlak wil voor haar beleid, zou zij met de mensen in heel Europa moeten communiceren. 
De verwoestende gevolgen van de bezuinigingen voor de bevolking van Griekenland vormen een waarschuwing dat de geschiedenis niet een altijddurende opmars van vooruitgang en verlichting is. Beschavingen kunnen ook ineenstorten, aldus Boris Johnson. 
Volgens de Griekse auteur Dimítris Dimitriádis is de veelzijdige crisis in Griekenland het gevolg van eeuwenlange decadentie, een falend staatsbestuur en het verlies van moreel besef. Voor hem is zijn land al lang dood en is opleving alleen mogelijk door deze ondergang te aanvaarden. 
Terwijl eurofielen geloven dat Brussel het medicijn is voor alle kwalen, houden eurosceptici vol dat Brussel de bron is van alle kwaad. Maar eindredacteur Brendan O’Neill van Spiked vraagt zich af of ze eigenlijk wel zo veel van elkaar verschillen. 
De politieke partijen van Europa verkommeren in de crisis. Ongeacht hun ideologische oriëntatie komen ze alleen nog op voor de belangen van de pensioentrekkers en beloven ze vrolijk aanwas uit vroegere jaren, waar al lang niets meer van over is. 
De kans is groot dat tijdens de aankomende Griekse verkiezingen op 17 juni de kiezers zich zullen keren tegen de politieke partijen die te dicht bij de technocraten en de financiële instellingen staan die de Europese democratie ondermijnen. Daarom moeten we hen steunen, argumenteert filosoof Slavoj Žižek. 
De economische problemen van Europa hebben ons ertoe gedwongen de geheimzinnige Olympische wereld van de mondiale financiële sector te doorgronden. Maar is het nu, terwijl we zo graag de werking van markten en obligaties willen begrijpen, zelfs voor de financiële deskundigen niet eens meer duidelijk wat er precies aan de hand is? 
Met haar inspanningen om de noodlijdende economieën van de eurozone te hulp te schieten, is de Duitse bondskanselier Angela Merkel al veel verder gegaan dan wat haar kiezers willen. En de euro-obligaties waarop de nieuwe Franse president François Hollande aandringt, zouden wel eens nét een stap te ver kunnen zijn. 
Hoewel de sociaaldemocraten tot een jaar of tien geleden nog zeer succesvol waren, zijn ze anno 2012 in de meeste Europese landen van het machtstoneel geveegd door rechts dat op slimme wijze de sociaaldemocratische ideeën en slogans weet te kopiëren en zo aan kiezers wint. Ideeëloos blijven de sociaaldemocraten aan de zijlijn staan. 
Uiteindelijk hebben de Griekse crisis en het uitblijven van assertief optreden van Europese leiders ertoe geleid dat de veel grotere uitdaging wat de toekomst van de EU betreft in nevelen gehuld blijft. Aangezien de VS er kennelijk wel in zijn geslaagd om doeltreffende maatregelen te nemen, wordt het hoog tijd dat we ons in Europa door de VS laten inspireren, vindt een Tsjechische columnist. 
De Europese leiders, Duitsland voorop, zouden er beter aan doen naar de Griekse politici te luisteren in plaats van ze te verwerpen en de Griekse kiezers te minachten. Door continu te onderstrepen dat de economie eerst komt en er daarna pas plaats is voor democratie, vernietigen ze de grondslag van de EU. 
Tot nu toe was – door het ontbreken van een democratische debatcultuur - ideologische strijd in Europa nauwelijks mogelijk. Wellicht kunnen een Franse president en een Duitse bondskanselier, die op politiek gebied elkaars tegenpolen zijn, een constructieve discussie binnen de EU uitlokken die de passie van de Europeanen opnieuw zou kunnen doen ontvlammen. 
Er waart een spook rond over de financiële markten: wat gebeurt er als het leger van werkelozen en arme mensen het beleid van de politieke machthebbers niet langer domweg goedkeurt? Daarom willen politici en topmannen uit het bedrijfsleven liever niet te veel democratie riskeren. 
Spanje staat aan de rand van een financiële crisis en de andere Europese landen knijpen in hun handen dat dit niet hun lot is. Deze gevoelens, “Schadenfreude” in het Duits, vormen een gevaar voor de toekomst van Europa, waarschuwt een Spaanse politicoloog. 
Het bijna-faillissement van Griekenland hangt ook andere landen boven het hoofd als zij hun schulden niet binnen de perken houden. De steun voor Athene is een teken dat de Europese Unie nog steeds levensvatbaar is maar zonder de discipline van het begrotingspact is deze hulp ontoereikend, meent een Tsjechische econoom. 
De Nederlandse premier Mark Rutte heeft nog steeds geen afstand genomen van het PVV-meldpunt waar Nederlanders worden opgeroepen overlast van Midden- en Oost-Europeanen te signaleren. Zijn stilte is tekenend voor de politieke verdeeldheid en het gebrek aan visie met betrekking tot de immigratiesamenleving, betoogt filosoof Paul Scheffer. 
In veel landen, waaronder Groot-Brittannië, worden Duitsers bewonderd om hun harde werken, maar volgens een columnist van The Guardian stamt die deugd uit een ver verleden. 
In een wereld waarin door de crisis economische modellen en de geschiedenis ter discussie worden gesteld, lijkt geen plaats te zijn voor een alternatieve utopie. Tegenover het verlies van het vertrouwen in de politiek, staan voor ons echter geen Lenin of Hitler, maar alleen kleurloze politici, merkt een Poolse schrijver op. 
Het begrotingspact dat begin maart door de EU werd aangenomen, staat in het teken van het ‘autoritaire kapitalisme’ dat door de IJzeren Dame werd beleden. Maar de bezuinigingen die hierin worden voorgestaan, worden niet meer worden gedicteerd door democratisch gekozen regeringen, maar door de financiële markten, aldus een Zweedse commentator. 
Dat Ierland als enig EU-land een referendum gaat houden over het begrotingsverdrag zorgt voor veel ophef in Europa. Maar waar het volgens een Ierse columnist echt om gaat is dat een neoliberale ideologie wordt verheven tot onschendbare wet. 
Het proces tegen de vroegere premier van IJsland, Geir Haarde, is op 5 maart begonnen. Hij wordt ervan beschuldigd geen antwoord te hebben gehad op de financiële crisis die zijn land in 2008 heeft getroffen. Moet dit voorbeeld in andere landen worden gevolgd? Het Spaanse dagblad El País heeft deze vraag voorgelegd aan diverse deskundigen en journalisten. 
Het nieuwe verdrag dat op 2 maart door 25 lidstaten in Brussel werd ondertekend, moet een nieuw tijdperk van fiscale verantwoordelijkheid en economische eenwording inluiden. Het is echter maar halfbakken en versterkt het ondemocratische karakter van de EU, stelt een Britse columnist. 
Stel dat de eurocrisis gewoon een listig experiment is? Opgezet door een mondiale centrale computer? De Duitse cabaretier Horst Evers neemt de eurocrisis met ons door en volgt daarbij de regels van het alternatieve universum dat de Britse schrijver Douglas Adams ooit bedacht. Is de mensheid opgewassen tegen haar taak? Nou, nee dus. 
De solidariteit die bij het Europese project altijd centraal heeft gestaan, is steeds meer gebaseerd op onwrikbaar eigenbelang. Als de Europese Unie de huidige crisis te boven wil komen, moet ze zich dit eenvoudige principe weer eigen gaan maken. 
Griekenland, diep weggezonken in een depressie, wordt leeggezogen door een “incompetente” EU en diens “harteloze” Commissaris voor Economische en monetaire zaken Olli Rehn, schrijft Peter Oborne in een hartstochtelijk essay. 
Omdat de politici geen federaal Europa rondom de eenheidsmunt wilden bouwen, is de economie de bepalende factor geworden. Om de macht opnieuw naar zich toe te trekken en deze met de burgers te delen, moeten zij nu een federatie van staten tot stand brengen, betoogt een Poolse historicus. 
Arm, dus schuldig: dat is het oordeel over de Zuid-Europeanen dat in Noord-Europa terrein lijkt te winnen. Maar door deze simplistische en hypocriete opvatting zijn we blind geworden voor wat zich werkelijk afspeelt, meent een Roemeense commentator. 
“Hitler”, “bezettingsmacht”, het is iedere keer hetzelfde liedje: Berlijn probeert zijn standpunt in de eurocrisis erdoor te drukken en wordt prompt overstelpt met vergelijkingen met de nazitijd. Het Duitse weekblad Die Zeit vraagt zich af hoe de Duitsers daarmee moeten omgaan. 
Waanzin is uitgegroeid tot vanzelfsprekendheid: de gemeenschap wordt al jarenlang geplunderd en de democratie wordt te gronde gericht. De Duitse schrijver Ingo Schulze is het zat en somt tien redenen op om het gezonde verstand te laten zegevieren. 
De Europese leiders deinzen er niet voor terug om de oorlog te gebruiken als schrikbeeld, in een poging de reddingsacties van de euro te rechtvaardigen. Maar dat argument snijdt geen hout meer, aldus de Nederlandse filosoof Paul Scheffer. Ze zouden de burgers met concretere argumenten voor de Europese zaak moeten winnen.