Debat
-
3 februari 2012264Die Zeit Hamburg
-
Schuldencrisis
Kapitalisme heeft geen democratie nodig
27 januari 201224Süddeutsche Zeitung München -
Europese Unie
Argument ‘nooit meer oorlog’ is achterhaald
19 januari 201267De Morgen Brussel -
13 januari 201225The Guardian Londen
-
Nationaliteit
Meervoudig staatsburgerschap, toekomstmuziek?
11 januari 201216The Economist Londen -
10 januari 20128Financial Times Londen
-
Interview
Mak: “Laten we Europa terugveroveren”
9 januari 20127NRC Handelsblad Rotterdam -
Schuldencrisis
De keus is tussen welvaart en rechtvaardigheid
6 januari 201252Die Zeit Hamburg -
Crisis eurozone
Zal de EU net als Joegoslavië eindigen?
5 januari 201267Politika Belgrado -
30 december 201119Télérama Parijs
-
Interview
Lessen uit Europa – Andrzej Stasiuk
26 december 201112Wprost Warschau -
Crisis eurozone
IJsland is ons huidige Utopia
23 december 201139Público Madrid -
Europese Unie
Laten we onze idealen niet laten varen
20 december 201134El País Madrid -
15 december 201124Die Zeit Hamburg
-
14 december 201121Die Zeit Hamburg
-
Crisis eurozone
Adieu, geliefde soevereiniteit
8 december 201117El País Madrid -
2 december 201113Der Spiegel Hamburg
-
Europese Unie
Geef de democratie een kans
1 december 201130The Guardian Londen -
Crisis eurozone
Paniekzaaien, een fantastisch bedrijfsmodel
30 november 201114Berliner Zeitung Berlijn -
Extreemrechts
Internationale wordt nationalistisch
29 november 201117Aftonbladet Stockholm -
Maatschappij
De crisis speelt ons uit elkaar
29 november 20117The Irish Times Dublin -
Wie is er bang voor Duitsland? / 5
Onze vreselijk leuke familie
25 november 201119Die Zeit Hamburg -
23 november 20115Libération Parijs
-
Wie is er bang voor Duitsland? / 3
Technocraten met Goethe onder de arm
23 november 201115Der Spiegel Hamburg -
Wie is er bang voor Duitsland? / 2
“Europa spreekt ineens Duits”
22 november 201110Berliner Zeitung Berlijn -
Crisis eurozone
Wat hebben de Nederlanders ooit voor ons gedaan?
18 november 201113De Volkskrant Amsterdam -
17 november 20118Hospodářské noviny Praag
-
17 november 201110The Guardian Londen
-
Crisis eurozone
Europa versus het volk?
11 november 201123The Economist Londen -
Crisis eurozone
Technocraten, maak plaats voor democraten
7 november 20116Il Sole-24 Ore Milaan -
Grieks referendum
Democratie met junkstatus
2 november 201118Frankfurter Allgemeine Zeitung Frankfurt -
Bezuinigingen
Het cynisme van de Griekse elites
21 oktober 20115The Guardian Londen -
Opinie
Democratie onder de loep
14 oktober 201116El País Madrid -
Duitse humor
Is het noodfonds nu een parachute of een paraplu?
7 oktober 20111Süddeutsche Zeitung München -
Schuldencrisis
Opgepast voor de redders van de euro
5 oktober 20117Der Freitag Berlijn -
Duitsland
Berlijn in de ban van Piraten
20 september 20115Süddeutsche Zeitung München -
Eurozonecrisis
Europa wordt weer landelijk
16 september 201115The Guardian Londen -
Politieke fictie
Drie eurozones: beter dan één
16 september 201112De Volkskrant Amsterdam -
9/11, 10 jaar later
Ground Zero overschaduwd door het Oosten
9 september 20112The Guardian Londen -
Crisis eurozone
“Meer gerechtigheid door meer Europa”
31 augustus 20116Der Spiegel Hamburg -
Jongeren
Het hooliganisme van verliezers
25 augustus 201110Die Welt Berlijn -
Politieke fictie
Een volwaardige supermacht
22 augustus 20115Le Figaro Parijs -
18 augustus 2011PresseuropGazeta Wyborcza
-
Politieke fictie euroland 4/4
Ontknoping in Shanghai
17 augustus 20111Le Monde Parijs -
Politieke fictie euroland 3/4
De wrede diagnose van Wall Street
16 augustus 2011Le Monde Parijs -
Politieke fictie euroland 2/4
De zorgen nemen toe
14 augustus 2011Le Monde Parijs -
Politieke fictie euroland 1/4
Berlijn ziet het niet meer zitten
12 augustus 201110Le Monde Parijs -
Schuldencrisis
Is er een leider in de zaal?
8 augustus 20115The Guardian Londen -
1 augustus 20111Corriere della Sera Milaan
-
25 Juli 20118The Daily Telegraph Londen
“Hitler”, “bezettingsmacht”, het is iedere keer hetzelfde liedje: Berlijn probeert zijn standpunt in de eurocrisis erdoor te drukken en wordt prompt overstelpt met vergelijkingen met de nazitijd. Het Duitse weekblad Die Zeit vraagt zich af hoe de Duitsers daarmee moeten omgaan. 
Waanzin is uitgegroeid tot vanzelfsprekendheid: de gemeenschap wordt al jarenlang geplunderd en de democratie wordt te gronde gericht. De Duitse schrijver Ingo Schulze is het zat en somt tien redenen op om het gezonde verstand te laten zegevieren. 
De Europese leiders deinzen er niet voor terug om de oorlog te gebruiken als schrikbeeld, in een poging de reddingsacties van de euro te rechtvaardigen. Maar dat argument snijdt geen hout meer, aldus de Nederlandse filosoof Paul Scheffer. Ze zouden de burgers met concretere argumenten voor de Europese zaak moeten winnen. 
Hoewel de meeste Schotten geen complete breuk met het Verenigd Koninkrijk willen, zouden ze graag over een vorm van autonomie beschikken die ze in staat stelt hun eigen belastingen te heffen. De weerspannige Engelsen zouden dat moeten accepteren, stelt Simon Jenkins. 
Met meer dan 200 miljoen mensen die in een ander land dan hun geboorteland wonen en werken lijkt het vanzelf sprekend om verschillende identiteitsbewijzen te hebben. The Economist stelt dat staten daarom het recht op verschillende nationaliteiten zou moeten vereenvoudigen. 
Terwijl de financiële crisis nog steeds meedogenloos het Westen teistert, staat de dominante ideologie van het alom triomferende vrijemarktliberalisme op instorten. Gideon Rachman vraagt zich af welke nieuwe politieke trends in opkomst zijn en welke uiteindelijk succes zullen hebben. 
Wat zal 2012 het project Europa brengen? Een communautair systeem onder leiding van een sterke Europese Commissie of een gedecentraliseerd intergouvernementeel systeem, wat de Duitsers willen? De Nederlandse historicus Geert Mak schreef een somber boekje over de toekomst van de Europese Unie. 
Wie een fout begaat, moet de gevolgen daarvan ook zelf ondergaan. Deze vuistregel van de markteconomie wordt al sinds het begin van de crisis, nu vijf jaar geleden, met voeten getreden. De politiek moet beslissen tussen welvaart en moraal, schrijft het Duitse weekblad Die Zeit. 
Gezien vanuit Belgrado, Zagreb en Sarajevo heeft de economische en institutionele crisis die de EU momenteel doormaakt, wel iets weg van een déjà vu. Het Servische dagblad Politika trekt een vergelijking met de jaren die voorafgingen aan het uiteenvallen van de door Tito gestichte Joegoslavische Federatie. 
Literatuur, filosofie, wetenschap: tegenwoordig ontwikkelen deze instrumenten die ons helpen de wereld te begrijpen, zich gescheiden van elkaar. En dat valt te betreuren volgens de intellectueel en humanist George Steiner. Toch is het de cultuur die ons redt, vooral in Europa. 
Waarom hebben Duitsers en Polen moeite om elkaar te begrijpen? Waaraan kunnen we een Pool herkennen? Hoe kunnen we Duitsland helpen om de EU in goede banen te leiden? In dit interview vertelt de veelzijdige Poolse schrijver Andrzej Stasiuk hoe hij over deze onderwerpen denkt.
De bewoners van IJsland hebben in een referendum het reddingsplan voor hun noodlijdende banken en een betalingsregeling voor hun staatsschuld afgewezen. Daarmee laten ze zien dat het mogelijk is om de wetten van het kapitalisme te omzeilen en het lot in eigen handen te nemen, aldus een Spaanse historicus. 
De Europese eenwording heeft het oude continent welvaart gebracht, maar Europa heeft een deel van zijn ziel verloren door de integratie, betreurt de Spaanse filosoof Rafael Argullol. Het is nog niet te laat om de waarden die de kracht van Europa vormen, te doen gelden. Dat moet echter wel snel gebeuren. 
Met grote gebaren zwaaien de Europese politici graag met de vlag van de gemeenschapszin. Maar in de politiek van alledag logenstraffen zij hun zogenaamde deugden. Het vervolg uit Die Zeit over de Europese zondaars. 
Met grote gebaren zwaaien de Europese politici graag met de vlag van de gemeenschapszin. Maar in de politiek van alledag logenstraffen zij hun zogenaamde deugden. Die Zeit heeft een portret gemaakt van de vormen van egoïsme, die de gemeenschap schade berokkenen. 
Als het wordt goedgekeurd door de lidstaten, zou de door Angela Merkel en Nicolas Sarkozy voorgestelde fiscale unie een beslissende nieuwe stap zijn op het pad naar Europees federalisme. Maar is iedereen bereid daar deze prijs voor te betalen: het opgeven van budgettaire autonomie van de lidstaten? 
Jürgen Habermas heeft er genoeg van. De filosoof doet dezer dagen alles wat in zijn vermogen ligt om de aandacht te vestigen op wat hij ziet als de teloorgang van het Europese ideaal. Hij hoopt dat hij kan helpen dat te redden – van onbekwame politici en de donkere krachten van de markt. 
Wordt de EU een door Duitsland geregeerd keizerrijk? Voor de Duitse socioloog Ulrich Becks zouden we ons voordeel moeten doen met deze wijdverbreide en veelbesproken angst om zo een nieuwe organisatie voor de Unie te ontwikkelen, gebaseerd op een echte burgergemeenschap. 
Angst, alarm, apocalyps: volgens futuroloog Matthias Horx laten mensen zich vooral leiden door stemmingen en niet door feiten. Dat geldt ook voor de eurocrisis. 
Er zou wel eens een nieuw Europa kunnen verrijzen in de schaduw van de crisis. Een Europa waarin nationalisme, islamofobie, moedeloosheid en wantrouwen ten aanzien van politici domineren. En deze dreigingen zijn vele malen ernstiger dan die uit de cijfers van de schulden naar voren komen, schrijft Aftonbladet. 
Schulden en bezuinigingen zijn de nieuwe realiteit voor de meeste Europeanen. Maar voor sommigen is deze situatie een kans om snel geld te verdienen. Hoe kunnen we in een dergelijke context nog spreken over naties en maatschappij? De Ierse columnist John Waters vraagt het zich af. 
Een familie met veel te strenge ouders, zwarte schapen en tough love: dat is het Europa van vandaag de dag, aldus een redacteur van Die Zeit, die een oproep doet om deze historisch unieke cultuur van solidariteit te verdedigen. 
De politieke veranderingen in Griekenland, Italië en Spanje zijn het bewijs dat de Europese leiders het machtsevenwicht tussen de maatschappij en de staat en tussen de economie en de politiek op zijn kop hebben gezet, zonder dat we weten welke plaats de burgers innemen, meent de Franse filosoof Etienne Balibar. 
Het is niet voor iedereen duidelijk wat het betekent dat Duitsland het voortouw neemt in de EU, voor Duitsers zelf het allerminst. Een columnist van het weekblad Der Spiegel zocht naar een antwoord in twee onlangs verschenen boeken. Een over de verloren Duitse ziel en de ander over de genius van het land. 
“Europa spreekt ineens Duits”, zei het parlementslid Volker Kauder met betrekking tot de Duitse invloed op het Europese economische beleid. Maar volgens de Frankfurter Rundschau zou een bond van vrije democratieën er heel anders uit moeten zien. 
In de huidige crisis halen Nederlanders graag uit naar burgers van minder sterkere economieën zoals Griekenland of Italië. Maar nu de recessie in Nederland voor de deur staat, moeten de Nederlanders niet vergeten dat ze hun welvaart niet slechts aan zichzelf te danken hebben. 
Niets beters dan een vijand om een gemeenschappelijke identiteit te vormen. Toch lijkt dit adagium uit de negentiende eeuw in de huidige crisis minder van toepassing te zijn. Europeanen kunnen zich verenigen en uit de crisis komen door hun houding ten opzichte van hun machthebbers te veranderen, schrijft een Tsjechische hoofdredacteur. 
De benoeming van niet-politici Lucas Papademos en Marion Monti in Griekenland en Italië stuit op veel verzet. Maar in het verleden hebben experts vaak een positieve rol gespeeld in crisistijd, aldus een journalist in The Guardian. 
Pogingen om de euro te redden kunnen niet tot in lengte der dagen tegen de wil van de kiezers in blijven gaan, aldus Charlemagne in The Economist. 
Zakenkabinetten, zoals die nu worden geopperd voor Italië en Griekenland, zijn weliswaar uitstekend in staat om in geval van nood snel besluiten te nemen, maar zullen de vrees van Europese burgers voor nog meer indirecte democratie alleen maar vergroten. Teneinde dit te vermijden, dient de politiek haar rol weer op te eisen. 
Wie zijn volk een cruciale vraag voorlegt via een referendum, geldt in Europa als een gevaar voor de openbare veiligheid. Dat is de boodschap van de markten en sinds maandagavond ook die van de politiek. 
Na twee dagen van massale stakingen en straatgevechten lijkt Griekenland steeds verder af te glijden naar de afgrond. Nu de Europese leiders deze zondag bijeenkomen voor een ultieme poging om de euro te redden, veroordeelt een Griekse auteur de nationale elites die zijn land in deze omstandigheden hebben doen terechtkomen. 
Na de demonstraties in Griekenland en de protestacties van de indignados in Spanje is met de actiebeweging Occupy Wall Street de volkswoede overgeslagen naar de VS. De democratie, of deze nu direct of representatief is, moet een strijd op leven en dood voeren om een ideaal te blijven. Dat schrijft José Ignacio Torreblanca. 
De Duitse term voor het Europese noodfonds is ‘noodparachute’ ('Rettungsschirm). De metafoor is makkelijker te doorgronden dan 'euroreddingsfonds' en ligt prettiger in de mond dan 'EFSF'. Maar deze populaire metafoor gaat mank, meent columnist Axel Hacke. 
De toekomst van de Europese Unie staat op het spel als haar leiders bezuinigingsmaatregelen blijven doorvoeren om de banken gunstig te stemmen. 
Ze eisen transparantie en directe democratie. Bijna een op de tien Berlijners stemde op de Piratenpartij die niet meer slechts een partij voor nerds in sweatshirts met capuchon is, maar ook echte maatschappelijke belangen vertegenwoordigt. 
Het dreigende staatsbankroet van Griekenland heeft de arrogante en bazige Europese Unie op een keerpunt doen belanden. Volgens een Britse journalist is het onvermijdelijk dat de EU-lidstaten terugvallen op hun nationale identiteiten.
Het valt niet te ontkennen: de landen in de eurozone zijn zo verschillend dat er geen gezamenlijke uitweg uit de huidige crisis bestaat. De oplossing, zo meent een Nederlandse econoom, is het openbreken van de eurozone en drie verschillende valuta in te voeren. 
We hebben ons in de jaren na de aanslagen van 11 september 2001 geconcentreerd op de terreurdreiging en de oorlogen in Afghanistan en Irak. Maar we zijn blind geweest voor de échte mondiale verandering: de trage, maar niet te stoppen opkomst van China, aldus The Guardian. 
Volgens socioloog Ulrich Beck is méér Europa het enige antwoord op de financiële en sociale crisis in Europa. Bondskanselier Merkel zou een prioriteit moet maken van het Duitse Europabeleid net zoals dit in de jaren 70 gebeurde met de Ostipolitik. 
Het vreedzame Europa wordt weer een gistend continent. In Griekenland en Spanje protesteren jongeren tegen de situatie waarin zij zijn beland en in Londen hebben zij zelfs delen van de stad in de as gelegd. Een Duitse columnist vraagt zich af wat er fout is gegaan. 
De Franse krant Le Figaro eindigde zijn speciale zomerserie,“de wereld over twintig jaar”, met een politieke fictie over Europa: in 2031 wordt de langverwachte gemeenschappelijke defensie werkelijkheid en kriigt de EU eindelijk haar lang begeerde rol op het internationale politieke toneel. 
Vervolg van de vierdelige politieke fictie uit Le Monde “Terminus pour l'euro”. Deel 4: Na weken van research is een journaliste van Wall Street Journal erin geslaagd te achterhalen wie de de auteur is van het document dat de eurozone aan het wankelen heeft gebracht en wereldwijd paniek heeft gezaaid op de beurzen. 
Vervolg van de vierdelige politieke fictie uit Le Monde “Terminus pour l'euro”. Deel 3: Topmannen van de internationale bankwereld, verenigd rond goeroe George Soros en voormalig Eurocommissaris Mario Monti, stellen vast dat de euro in een impasse terecht is gekomen door het dwaze beleid van de Europese leiders. 
Vervolg van de vierdelige politieke fictie uit Le Monde “Terminus pour l'euro”. Deel 2: Na het besluit van het Duitse Grondwettelijk Hof om het stabilisatiefonds van de euro ongrondwettelijk te verklaren, lijken de zevenentwintig lidstaten van de Europese Unie zich neer te leggen bij de mogelijkheid dat een van de leden van Euroland de handdoek in de ring gooit. 
In een serie van vier politieke fictie-artikelen uit Le Monde wordt het scenario van het einde van de eenheidsmunt geschetst. Deel 1: Op de avond van zijn herverkiezing verneemt de Franse president Nicolas Sarkozy dat de tegenstanders van Angela Merkel zich opmaken om haar ten val te brengen en Euroland vaarwel te zeggen. Korte tijd later verklaart het Duitse Grondwettelijke Hof het stabiliteitsmechanisme van de euro ongrondwettig. 
Ten aanzien van de eurocrisis lijkt het erop dat de Europese leiders ofwel versteend zijn ofwel onverantwoord gedrag vertonen. Toch vereist de rampzalige situatie meer dan eens daadkrachtige leiders die de problemen aanpakken en ze niet laten verslonzen. 
Naast politieke motieven heeft het kwaad in zijn meest krankzinnige vorm Anders Breivik ertoe gebracht om op 22 juli meer dan zeventig mensen af te schieten, meent de Italiaanse schrijver Claudio Magris. 
Er is niets in het wezen van de Noorse massamoordenaar wat we hoeven te bestuderen. We kunnen zijn kinderlijke ideologie negeren. Anders Breivik was alleen maar in zichzelf geïnteresseerd, schrijft Boris Johnson.